Küçükbaş Hayvan Yetiştiriciliğinde Meralandırma ve Besleme Stratejileri | Küçükbaş Hayvancılık | Hayvancılık | Sektörler



Küçükbaş Hayvan Yetiştiriciliğinde Meralandırma ve Besleme Stratejileri

Çayır ve meralar, koyun ve keçiler için en ucuz yem kaynağı… Bu özelliklerinden dolayı bütün dünyada olduğu gibi Türkiye’de de küçükbaşların yem gereksinimleri büyük ölçüde çayır ve meradan karşılanıyor. Türkiye meraları, 3 ana grupta incelenebilir. Birinci grup, Doğu Anadolu ve Karadeniz meraları… Bu meralar, yüzde 50-60 oranında bitki örtüsü ile kaplı, uzun boylu ve buğdaygil bitkilerinden oluşuyor. Özellikleri açısından sığır otlatmaya uygun yapıya sahipler. İkinci grup meralar, İç Anadolu ve Güneydoğu meraları. Bunlar yüzde 10-15 oranında bitki örtüsü içeriyor. Bu meralarda bitkiler genel olarak seyrek yapılı, kısa boylu ve ömürlü, geniş yapraklı ve dikensi yapıdadır. İç Anadolu ve Güneydoğu meralarının taban arazileri sığır, diğer kesimleri ise koyun ve keçi otlatmaya uygun özellik taşıyor. Üçüncü grup olan sahil meraları (Marmara-Ege-Akdeniz) ise, yüzde 25-30 oranında bitki örtüsü ile kaplı. Bitki örtüsünde ağırlıklı olarak baklagil buğdaygil yem bitkileri bulunuyor. Sahil meralarında karışık hayvan türleri otlatılabilir. Meralar İçin Yeni Düzenlemeler Türkiye’de son 50 yıllık süreç içersinde koyun ve keçi başına düşen mera alanlarında önemli miktarlarda azalmalar gerçekleşti. Aynı zamanda meraların ot verimleri ve kalitesi de düştü. Bu nedenle denetimli ve dengeli otlatma Türkiye mera yönetiminin en önemli konusu. Bu konunun hukuksal alt yapısını oluşturmak amacıyla 1998 yılında kabul edilen kamu meraları, Yaylak ve Kışlaklar Yasası ya da kısaca Mera Yasası kapsamında, komisyon ve teknik ekiplerin mera tespit, tahdit ve tahsis işlemleri devam ediyor. Bunlar tamamlanınca mera amenajmanı konusunda yaptırımlar da başlayacak. Bununla birlikte, mera fonunun ve mera alanlarının amaç dışı kullanımından dolayı ortaya çıkan sorunlar gibi nedenlerle Mera Yasası’nda amaçlanan konuların gerçekleştirilmesinde önemli aksaklıklar ortaya çıktı. Diğer yandan, Mera Yasası’nda, özellikle orman içi ve kenarı meralarının, denetimli olmak koşuluyla melez sütçü keçilerin yararlandırılmasına tahsis edilmemesi ve yetiştirici birliklerinin mera komisyonlarında temsil edilmemesi gibi önemli eksikliklerin olduğu da söylenebilir. Türkiye meralarının ıslahı için geçecek süre ve hayvan sayısı göz önüne alındığında, kaba yemin karşılanmasında özellikle 2’nci ürün (yazlık ve kışlık) yem bitkileri yetiştiriciliğinin özendirilmesine gereksinim olduğu görülüyor. Diğer yandan, özellikle koyun ve melez süt keçisi yetiştiriciliğinde besleme düzeninde değişiklik yapma zorunluluğu var. Bölgeler için kritik besleme dönemlerini belirleyip ek yemlemeye geçilmesi gerekiyor. Ek yemlemeyle kuzu ve oğlak ölümleri büyük ölçüde azaltılabilir. Bunların yanında özellikle Doğu Anadolu Bölgesi’nde geç kesimin önlenmesiyle, et veriminde önemli artışlar sağlanabileceği gibi, meralar üzerinde otlatma baskısı da kalkabilir. Batı Anadolu Bölgesi’nde ise tam tersine, besiyle erken kesimin engellenmesi gerekiyor. Kaynak: Bu yazı, Kolay İletişim tarafından, KobiFinans için derlenmiştir.



Bu yazı 14600 kez okundu.

Bu yazı hakkında yorum yapılmamış.


	Türkiye’de Küçükbaş Hayvancılığın Durumu
	Küçükbaş Hayvan Yetiştiriciliğinde Üretim Politikaları