Türkiye’de kurulan ilk elektrik üreteci, 1902’de Tarsus’ta tesis edilen, bir su değirmenine bağlanmış, 2 kW gücünde bir dinamo. İlk büyük santral ise 1913’de İstanbul Silahtarağa’da kuruldu.
Türkiye’nin kuruluşuna kadar, 33 MW ve yıllık 45 milyon kWh olan üretime; 1935’e gelindiğinde, Etibank, Maden Tetkik Arama (MTA), Elektrik İşleri Etüt İdaresi (EİEİ), İller Bankası ve Devlet Su İşleri(DSİ) katıldı. Bu tarihte kurulu güç 126.2 MW, üretim ise 213 milyon kWh oldu. Elektriklenmiş il sayısı ise 43’e yükseldi.
1948’de Zonguldak Çatalağzı Termik Santralı devreye girdi ve 1952’de 154 kV’luk bir iletim hattı ile İstanbul’a elektrik takviyesi yapıldı. 50’li yıllarda, devlet ve özel sektör eliyle santraller yapılmaya başlandı ve o dönemlerde kurulu güç 407.8 MV’a, üretimim ise 500.000 KWh’a ulaştı. 70’li yıllara gelindiğinde, artan üretim, dağıtım ve tüketim miktarı ve hizmetin yaygınlaşması, kurumsal bir yapıyı zorunlu kıldı ve TEK (Türkiye Elektrik Kurumu) kuruldu, Belediyeler ve İller Bankası dışında bütünlük sağlandı. Bu tarihte de kurulu güç 2234.9 MW, üretim ise 8 milyar 623 milyon kWh seviyelerine yükseldi. 1970-1980 döneminde dünyadaki enerji krizinden Türkiye de etkilendi ve termik santrallerin yakıtlarının dışa bağımlı olması ile arz talep dengesi bozuldu, dolayısıyla zorunlu enerji kısıtlamalarına başlandı.
Kaynak: Bu yazı, Kolay İletişim tarafından, KobiFinans için derlenmiştir.
|
