Türkiye’de tarım sektöründeki üretim artışı özellikle 1963’de 5 yıllık süreler için yapılmaya başlanan planlı dönemler ile birlikte hızlandı ve yıllık büyüme hızı uzun dönemde ortalama yüzde 3,3 olarak gerçekleşti. Planlı dönem öncesinde tarımsal üretimin artışı, önemli ölçüde ekim alanlarının artırılmasına bağlıyken, 1963 yılından sonraki artış, modern tarım teknikleri ve girdi kullanımındaki olumlu gelişmelere bağlı olarak verimlilikteki yükselişle oldu. Tarımsal üretimde verimliliğin ve arzulanan kalitenin yakalanması, modern yetiştirme tekniklerinin uygulamaya sokulması, toprak analizine dayalı kimyasal gübre seçimi, teknik tarımsal talimatlar doğrultusunda ilaçlama, vasıflı tohumlukların ekimi, gelişmiş sulama ve mekanizasyon yöntemlerinin kullanımını ile mümkün oluyor.
Cumhuriyetin kurulmasından bu yana, 83 yılda işlenen tarımsal alanlar 6,6 milyon hektardan 27,5 milyon hektara yükselerek 4 kat arttı. 1948’de Marshall Planı’nın Türkiye’de uygulamaya konulmasıyla tarımda son derece hızlı bir makineleşme sürecine girildi. Günümüzde, Türkiye’nin traktör parkı 1 milyonu, gübre kullanımı 5 milyon tonu, tarımsal ilaç kullanımı ise 30.000 tonu aşmış bulunuyor. Bugün Türkiye’de ekonomik olarak sulanabilir durumda olan 8,5 milyon hektar alanın 4,9 milyon hektarı (yüzde 58’i) sulanabilir durumda. Tarımsal üretimin bazı ürünlerde önemli artış göstermesinde, kamu ve özel sektörün tarımsal mekanizasyon, yağmurlama ile damlama sulama yöntemleri, gübreleme ve vasıflı tohumculuk konularında yaptığı başarılı çalışmalar önemli rol oynadı.
Kaynak: Bu yazı, Kolay İletişim tarafından, KobiFinans için derlenmiştir.
|
