Elektrik-elektronik sektörü Türkiye’de montaj sektörü olarak başlamış, daha sonra özellikle 1990’lardan itibaren hızla gelişmiştir. Sektör, teknik ve yapısal açıdan 6 alt sektörden oluşmaktadır. Bu alt sektörler:

>>Bileşenler

>>Tüketim Cihazları

>>Telekomünikasyon

>>Diğer Profesyonel ve Endüstriyel Cihazlar

>>Askeri Elektronik Cihazlar

>>Bilgisayar olarak sıralanabilir.

Alt sektör, elektronik sanayiinin alt sektörleri içinde Ar-Ge’ye en fazla kaynak ayıran sektör olma özelliğini göstermektedir. Telekomünikasyonda Türkiye sayısallaşma düzeyinde pek çok OECD ülkesini geride bırakmış durumda bulunmaktadır. Türkiye, ürettiği sayısal santralleri Orta Asya ülkelerine satmaya başlamıştır.

Alt sektörün elektrik-elektronik sektörü üretimindeki payı düşüktür. Sektördeki firmaların büyük çoğunluğu küçük ölçekli firmalar olup, yabancı firmalarla rekabet etmede zorluklar yaşamaktadır.

Sektörün ihracatı büyük ölçüde uluslar arası politikalara ve hükümetler arası temaslara dayanmaktadır. Sektörün satış yaptığı piyasalarda alımların çoğunlukla satıcı ülke kredisine dayalı olarak yapılması ve sektör firmalarının kredi bulmadaki sorunları ihracatı sınırlayan faktörlerdir.

Dünya Ticaret Örgütü (DTÖ) elektronik sanayini büro makineleri ve haberleşme cihazları ile elektrikli makine ve cihazlar olmak üzere iki alt sektöre ayırmaktadır. Türkiye kapasite kullanımı ve dış ticaret verilerinde de sıklıkla bu tasnifi kullanmaktadır.

Elektrik-elektronik sektörü üretiminde firma yoğunlaşmasına ilişkin bir çalışma Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından yapılmıştır. Bu çalışmada elektrik-elektronik sanayi sektörlerinden “televizyon ve radyo alıcıları; ses ve görüntü kaydeden veya üreten teçhizat ve bunlarla ilgili araçların imalatı”, “büro, muhasebe ve bilgi işlem makineleri imalatı”, "Radyo ve televizyon vericileri ile telefon ve telgraf hattı teçhizatı imalatı", faaliyet sınıflarının çok yüksek yoğunlaşma derecesine sahip olduğu belirtilmektedir.