Günümüzün en kısıtlı kaynağı insan. Yeteneğin bulunması, elde tutulması her zamankinden daha önemli. Kısıtlı miktardaki yeteneği verimli kullanmak stratejik bir yaklaşım. KRM Danışmanlık Genel Müdürü Kerim Paker, bu stratejik yaklaşımı oluşturmak için ’kafa değişimi şart’ diyor. Yönetici, koç rolüyle, yönlendirici ve  izleyici olacak. Yöneticiler yetkilerini delege etmeyecek, ortadan kaldıracak. Yukarıdan aşağıya akış aşağıdan yukarıya dönecek.

Bugün en büyük sıkıntı gelecek vaat eden, potansiyeli yüksek, organizasyonu ileri taşıyabilecek insan konusunda yaşanıyor. Yetenekli insanları bulmak ve elde tutmak organizasyonlar açısından neredeyse ölüm kalım meselesi haline geldi.Belirleyici etkenlerden biri nüfus yapısındaki değişimler. Düşen doğum oranlarıyla birlikte Avrupa, ABD, Japonya gibi gelişmiş ülkelerdeki nüfus artış hızı neredeyse sıfıra indi. Doğum oranının azalması, ortalama yaşam süresinin uzaması, tehlikeli bir gidişatın habercisi. Bugünkü eğilim devam ederse Avrupa nüfusu 50 yıl içinde yüzde 14 azalarak 729 milyondan 628 milyona düşecek. Çalışanların nüfusu yüzde 25 azalırken, yaşlı nüfus 101 milyondan 173 milyona yükselecek. OECD raporlarına göre Avrupa ülkelerinde devam eden göç de, gelecekte doğacak genç nüfus ihtiyacını karşılamayacak. AB verilerine göre, yaşlı kıta 2030’da fazladan 20 milyon işçiye ihtiyaç duyacak.

Diğer yandan yeni jenerasyon zevk almadığı, hoşuna gitmeyen yerlerde çalışmamaya başladı. Özellikle belirli bir tecrübeye gelmiş kişiler kendilerine uymayan işlerde çalışmamayı tercih ediyor. Bu nedenle doğru yetenekteki kişiyi, doğru yere götürmek ve onu orada mutlu kılmak da gerekiyor. Yetenek konusundaki rekabet kızıştıkça şirketler yetenek konusundaki kararlarının stratejik etkiler doğurduğunun farkına varıyor. Peki, sizin yetenek yönetimi stratejiniz size rakipleriniz karşısında avantaj sağlıyor mu?

KRM Danışmanlık Genel Müdürü Kerim Paker, “Maalesef birçok şirket için bu soruya ’evet’ yanıtı vermek güç” diyor ve ekliyor “Birçok yönetici çalışanlarının yeteneklerinden haberdar değil. Bunları nasıl kullanabileceğini, nasıl geliştirebileceğini de bilemiyor. Çünkü bu yöneticiler şirketlerinin ihtiyaç duyduğu ’kilit’ yeteneklerin ne olduğunu bilmiyor. Bu şirketler orta vadede rakipleriyle rekabet edemez hale gelecek. Aksi takdirde ellerinde doğru elemanlar kalmayacak. Hele günümüzde paradan daha çok çalışanın yarattığı kaynak önemli olduğu düşünülürse doğru eleman elinde olmayan kişi aynı bozuk makinesi olan fabrikaya benzeyecek ve sürekli bozuk mallar, servisler üretecek.

Tüm bunlar insan kaynaklarında bir değişimin önemli işaretleri. Çünkü bu gelişmeleri ve insanın stratejik önemini anlatmakta artık insan kaynakları yetersiz kalıyor. Bugün tartışılan kavram ‘Yetenek Yönetimi’. Yetenek yönetimi ile şirketlerin insan kaynaklarını stratejik bir boyuta taşımaları ve kendilerini ileri taşıyacak kilit yetenekleri bulmaları gerekiyor. Ancak Paker uyarıyor, “İş bununla da bitmiyor. Günümüzde yeni nesil çalışanların eski sistemlerle yönetilemeyeceği de ortaya çıktı. Bu da yöneticileri, yönetici değil koç olmaya zorluyor. Yönetici olmaktan yönlendirici olmaya gidiyorlar. Kontrol edici olmaktan izleyici olmaya yönelmek zorunda kalıyorlar.”

Kaynak: Milliyet İnsan Kaynakları Gazetesi

www.insankaynaklari.com