Amacı ne olursa olsun, her türlü konuşmada iki taraf vardır: Konuşan ve dinleyen. İyi konuşmacı, konuşmasını karşısındakileri gözetecek biçimde yapan kişidir. Çünkü dediğimiz gibi, iki yönlü konuşma eyleminde konuşmacıyı yönlendiren, dinleyicinin tepkileridir.
Kişi ister dost sohbetinde fıkra anlatıyor, ister üst yönetim kadrolarına rapor sunuyor, isterse müşterisini ikna etmeye çabalıyor olsun, konuşmasının gidişini belirleyen, karşısındakilerden aldığı tepkilerdir.
Başarılı konuşmacılar, yaratmak istedikleri etki doğrultusunda dinleyicinin tepkilerini yönlendirir. Bunu gerçekleştirmek içinse, konuşmanın doğruluk ve etkileyicilik niteliklerini seçerek, bilinçli bir biçimde kullanırlar. Kime, neyi, nasıl anlatacakları konusunda hassas davranırlar. Aksi halde en kolay kabul edilebilecek gerçek, en çabuk algılanabilecek gerçek, en çabuk algılanabilecek mesaj bile, dile getiriliş biçimi dolayısıyla tepkiyle karşılanabilir, hatta reddedilebilir. Şu halde içinde bulunduğu durumla birlikte, dinleyicisini doğru değerlendiren konuşmacı, ortama hakim olup, karşısındakinin nabzını elinde tutabilir.
Bu durumda, şunu söylemek doğru olacaktır: İyi bir konuşmacı, kendisi için değil, dinleyenler için konuşur. Ancak bunu, kendi de tatmin edecek biçimde gerçekleştirir. Dolayısıyla da, karşısındakilerle iyi bir etkileşim içine girebilen kişi için konuşma eylemi, bir keyiftir. Mutluluk verici bir paylaşımdır.
Kaynak: Bu yazı, Kolay İletişim tarafından, KobiFinans için, Müjgan Özçay’ın “Sesler, Sözler, Etkiler” adlı kitabından derlenmiştir.
|
